لغو ویزای وابستگان رژیم

در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶، وزارت خارجه آمریکا تأیید کرد که وزیر روبیو امتیازات مهاجرتی مقامات ارشد ایرانی و اعضای بلافصل خانواده آن‌ها را لغو کرده است. موضع اعلام‌شده هیچ ابهامی نداشت: کسانی که از سرکوب خشونت‌بار رژیم سود می‌برند حق ندارند از سیستم مهاجرتی آمریکا بهره‌مند شوند. تا ۱۸ فوریه ۲۰۲۶، ۱۸ مقام ایرانی و مدیران مخابراتی دیگر به همراه خانواده‌هایشان هدف قرار گرفته بودند. آمریکا از بند ۲۱۲(الف)(۳)(ج) قانون مهاجرت و ملیت استفاده کرد که محدودیت علیه افراد مظنون به دست داشتن در نقض جدی حقوق بشر را ممکن می‌سازد.

قانون مهاجرت استرالیا مفاد آزمون کاراکتری دارد که به وزیر کشور اجازه می‌دهد بر اساس ارتباط یک فرد با سازمان‌هایی که مرتکب جرائم کیفری یا نقض حقوق بشر شده‌اند، ویزا را لغو یا رد کند. این یک اختیار اداری مدنی است. نه نیاز به محکومیت کیفری دارد و نه به افراد تحریم‌شده با نام محدود می‌شود. اعضای خانواده و نزدیکانی را که اقامتشان در استرالیا مستقیماً از جنایات رژیم بهره‌مند می‌شود در بر می‌گیرد. همین چارچوب قانونی در سال ۲۰۲۳ توسط وزیر کشور وقت کلر اونیل در سخنرانی‌اش درباره دخالت خارجی، که ایران را به طور خاص نام برد، به صورت عمومی مطرح شد.

مقامات خود ایران ابعاد را پذیرفته‌اند. یک گزارش ۲۰۲۲ از درون دولت ایران تخمین زد ۳ تا ۴ هزار فرزند مقامات جمهوری اسلامی در خارج از کشور، در کشورهایی که خود رژیم آن‌ها را دشمن می‌نامد، اقامت دارند. یک رئیس سابق بانک مرکزی ایران اشاره کرد بیش از ۵ هزار فرد ممتاز از خانواده‌های صاحب نفوذ که در خارج تحصیل می‌کنند، در مجموع ۱۴۸ میلیارد دلار در حساب‌های بانکی خارجی دارند.

• 1این افراد که به آن‌ها آقازاده گفته می‌شود در تضاد آشکار با ایدئولوژی‌ای زندگی می‌کنند که والدینشان در داخل اعمال می‌کنند. آن‌ها به آموزش، بهداشت، بازار مسکن و سیستم‌های مالی غربی دسترسی دارند که از ایرانیان عادی دریغ می‌شود.
• 2حضور آن‌ها صرفاً شخصی نیست. مستند شده که افراد وابسته به رژیم در کشورهای غربی در عملیات نفوذ شرکت می‌کنند، از جمله جذب محققان و دانشگاهیان برای تغییر مواضع سیاستی، شنود فعالان دیاسپورا و آزار مخالفان.
• 3آسیو به طور علنی تأیید کرده که ایران در استرالیا عملیات دخالت خارجی علیه جامعه دیاسپورای ایرانی انجام می‌دهد. این شامل آزار، شنود و ارعاب استرالیایی‌هایی می‌شود که علیه رژیم سخن می‌گویند.

اقامت در کشورهای غربی به شیوه‌هایی که فراتر از آسایش شخصی است به رژیم خدمت می‌کند. مقاماتی که می‌توانند اعضای خانواده را در خارج در امنیت جای دهند بیمه‌ای شخصی در برابر پاسخگویی می‌سازند. توانایی انتقال خانواده پیش از یک دوره گذار سیاسی، وابستگان رژیم را از روبرو شدن با عدالت در امان می‌دارد.

• 1ارزیابی سالانه تهدید آسیو دخالت خارجی، از جمله توسط ایران، را به عنوان یک نگرانی امنیتی درجه اول شناسایی کرده است. مدیرکل آسیو مایک برگس به صورت علنی اعلام کرده که سرویس‌های اطلاعاتی خارجی تلاش کرده‌اند به اعضای دیاسپورا در استرالیا آسیب برسانند و آن‌ها را ناپدید کنند.
• 2ایران از شبکه‌های مستقر در دیاسپورا برای اجرای عملیات نفوذ در درون دولت‌های غربی استفاده کرده است. ابتکار کارشناسان ایران که توسط ایران اینترنشنال افشا شد، دانشگاهیان ایرانی‌تبار در نهادهای غربی را برای تغییر سیاست‌ها و ترویج مواضع رژیم جذب کرد و تأمین مالی آن به سپاه پاسداران ردیابی شد.
• 3در جریان سرکوب ژانویه ۲۰۲۶، مخالفان ایرانی در استرالیا و سایر کشورهای غربی تهدید به مرگ دریافت کردند. عوامل طرفدار حکومت مستند شدند که ویکی‌پدیا و سایر پلتفرم‌ها را پاکسازی می‌کنند تا سوابق کشتار را پاک کنند.

• 1اعتراضات در ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶ در سراسر ایران موج زد و شعارها خواستار پایان حاکمیت روحانیون بود. رژیم یک قطعی شبه‌کامل اینترنت اعمال کرد و در چندین شهر آتش زنده گشود.
• 2ایران اینترنشنال با استناد به اسناد بررسی‌شده از بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ کشته در جریان سرکوب خبر داد. تایم با استناد به مقامات ارشد بهداشتی تا ۳۰ هزار کشته در همان دو روز را برآورد کرد. خبرگزاری AP حداقل ۶ هزار و ۸۵۴ کشته و بیش از ۵۰ هزار بازداشتی گزارش داد.
• 3قضات، فرماندهان و مقاماتی که این واکنش را دستور دادند هنوز در پست خود هستند. برخی از اعضای خانواده آن‌ها همچنان در کشورهای غربی، از جمله احتمالاً استرالیا، به سر می‌برند.