اعدام‌ها را متوقف کنید، اقدامی عملی بکنید

این‌ها موارد منفرد نیستند. جمهوری اسلامی ایران به طور سیستماتیک افرادی را که در ژانویه ۲۰۲۶ اعتراض کردند اعدام می‌کند، با استفاده از محاکمات سریع مبتنی بر اعترافات اجباری زیر شکنجه. صالح محمدی، ۱۹ ساله، در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۶ بازداشت شد. تا ۴ فوریه، کمتر از سه هفته بعد، به اعدام محکوم شد. او به دادگاه گفت اعتراف او زیر شکنجه گرفته شده است. دادگاه این ادعا را بدون تحقیق رد کرد. او در ۱۹ مارس ۲۰۲۶ اعدام شد. امیرحسین حاتمی، ۱۸ ساله، در ۲ آوریل ۲۰۲۶ اعدام شد. عفو بین‌الملل محاکمه او را بسیار ناعادلانه توصیف کرد. او به اتهام آتش زدن یک پایگاه بسیج، اتهامی که انکار کرد، به اعدام محکوم شده بود. در ۳ مه ۲۰۲۶، چهار مرد در ارومیه و مشهد در یک روز به دار آویخته شدند. یکی مهراب عبداللهزاده، ۲۸ ساله، بازداشت‌شده در اعتراضات ۲۰۲۲. دیگری محمدرضا میری، ۲۱ ساله، کارگر. دیگری مهدی رسولی، ۲۵ ساله، کارگر. دیگری ابراهیم دولت‌آبادی، پدر دو فرزند ۹ و ۱۴ ساله. به خانواده او گفته شده بود که اگر سکوت کنند، ممکن است حکم بازبینی شود. صبح ۳ مه، به آن‌ها اطلاع داده شد که پسرشان اعدام شده است. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶، اعدام‌های علنی به خیابان‌های ایران بازگشتند. دو معترض، امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی، در میدان علیخانی اصفهان به دار آویخته شدند، چند روز پس از اعدام سه نفر دیگر در همین پرونده. مردم تمام شب را بیدار ماندند به امید آنکه اعدام‌ها متوقف شود. مقیاس این کشتار بزرگ‌تر از آن چیزی است که زبان دیپلماتیک غربی نشان می‌دهد. مرکز عبدالرحمن برومند حداقل ۹۱۶ اعدام در ایران از ابتدای سال ۲۰۲۶، در همه اتهامات، ثبت کرده است. فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، رقم محدودتری را تأیید کرده، حداقل ۵۶ اعدام مشخصاً بر اساس اتهاماتی که دادگاه‌های خود ایران آن‌ها را امنیت ملی نامیده‌اند، که ۲۷ مورد از آن‌ها به اعتراضات ژانویه مرتبط است. این رقم محدودتر همان چیزی است که بیشتر بیانیه‌های دیپلماتیک به آن استناد می‌کنند. این رقم واقعی نیست.

• 1مرکز عبدالرحمن برومند حداقل ۹۱۶ اعدام در ایران از ابتدای سال ۲۰۲۶، در همه اتهامات، ثبت کرده است.
• 2فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، حداقل ۵۶ اعدام بر اساس اتهامات امنیت ملی از ۱۹ مارس ۲۰۲۶ را تأیید کرده، که ۲۷ مورد به اعتراضات ژانویه مرتبط است. گروه‌های حقوق بشری می‌گویند این رقم به شدت آمار واقعی را کمتر نشان می‌دهد.
• 3اعدام‌های علنی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶ بازگشتند، زمانی که امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی در میدان علیخانی اصفهان به دار آویخته شدند.
• 4محاکمات در روزها یا هفته‌ها انجام می‌شوند. متهمان از وکالت مستقل محروم می‌شوند. اعترافات اجباری زیر شکنجه به عنوان مدرک اصلی استفاده می‌شوند.
• 5به خانواده‌ها گفته می‌شود سکوت کنند با وعده اغماض، سپس پس از وقوع اعدام به آن‌ها اطلاع داده می‌شود. این جنگ روانی عمدی علیه خانواده‌ها و جنبش اعتراضی گسترده‌تر است.
• 6حداقل ۴۴ معترض، از جمله دو زن و سه نوجوان که در زمان بازداشت زیر ۱۸ سال داشتند، در ارتباط با قیام ژانویه ۲۰۲۶ به اعدام محکوم شده‌اند.

قطعی اینترنت ایران ۸۸ روز طول کشید، از ۸ ژانویه تا ۲۶ مه ۲۰۲۶، طولانی‌ترین خاموشی سراسری ثبت‌شده. این قطعی نه به این دلیل که رژیم فشار خود را کاهش داد، بلکه تحت فشار کمیته دولتی خود آن به دلیل هزینه اقتصادی بیش از ۳۰ میلیون دلار آمریکا در روز، پایان یافت. بازگشت اینترنت جزئی بود. واتس‌اپ و سایر پلتفرم‌های اصلی همچنان مسدود هستند. ایرانیان اینترنتی فیلترشده را توصیف می‌کنند که برای استفاده نیاز به دور زدن فعال دارد، نه بازگشت به دسترسی عادی. آنچه بازگشت اینترنت انجام نداد، توقف کشتار بود. عفو بین‌الملل تشدید استفاده از مجازات اعدام علیه معترضان را از زمان بازگشت دسترسی در ۲۶ مه ۲۰۲۶ مستند کرده، و حداقل ۱۵ حکم اعدام جدید صادرشده و ۱۳ حکم اعدام تأییدشده توسط دیوان عالی ایران را در نُه استان در ماه‌های اخیر ثبت کرده است. درس این ماجرا این نیست که قطعی اینترنت اهمیت کمتری داشت. درس این است که قطعی اینترنت ماه‌ها پوششی برای رژیم فراهم کرد تا بازداشت، شکنجه و اعدام را تا حد زیادی بدون شاهد انجام دهد. پس از پایان آن، رژیم متوقف نشد. رژیم قبلاً ماشین سرکوب مورد نیاز خود را ساخته بود، و توجه بین‌المللی که به طور مختصر در دوران قطعی اینترنت متمرکز شده بود، تا زمانی که کشتار بیشتر تشدید شد، به جای دیگری منتقل شده بود.

• 1قطعی اینترنت ایران از ۸ ژانویه تا ۲۶ مه ۲۰۲۶، ۸۸ روز، طولانی‌ترین خاموشی سراسری ثبت‌شده، ادامه داشت.
• 2بازگشت اینترنت جزئی بود. واتس‌اپ و سایر پلتفرم‌ها همچنان مسدود هستند و نیاز به دور زدن دارند.
• 3عفو بین‌الملل حداقل ۱۵ حکم اعدام جدید و ۱۳ حکم اعدام تأییدشده توسط دیوان عالی را در نُه استان در ماه‌های پس از بازگشت اینترنت ثبت کرده است.
• 4قطعی اینترنت به رژیم ماه‌ها فرصت داد تا ماشین اعدام خود را تا حد زیادی بدون شاهد بسازد. پایان آن به معنای پایان سرکوب نبود، فقط پایان توانایی رژیم برای پنهان‌سازی کامل آن بود.
• 5اعدام‌ها ماه‌ها پس از پایان قطعی اینترنت به تشدید خود ادامه داده‌اند، که تأیید می‌کند پیامد بین‌المللی پایدار، نه صرفاً دیده‌شدن، چیزی است که می‌تواند این رژیم را محدود کند.

در ژانویه ۲۰۲۶، پیش از آنکه قطعی اینترنت بر ایران سایه بیندازد، جهان پنجره‌ای دریافت کرد. میلیون‌ها ایرانی به خیابان‌ها آمدند. آن‌ها برای اصلاحات شعار ندادند. آن‌ها برای میانه‌روی رژیم شعار ندادند. آن‌ها برای ایرانی دموکراتیک شعار دادند. آن‌ها نام شاهزاده رضا پهلوی را فریاد زدند. شاهزاده رضا پهلوی فرزند ارشد آخرین شاه ایران است. او بیش از چهار دهه است که برجسته‌ترین رهبر اپوزیسیون ایران در تبعید بوده است. او به دنبال بازگرداندن سلطنت نیست. او به طور مداوم خواستار همه‌پرسی‌ای شده که در آن ایرانیان نظام سیاسی آینده خود را تعیین کنند. او خود را تسهیل‌گر گذار دموکراتیک می‌داند، نه یک حاکم دائمی. ایرانیان نمی‌توانند آزادانه صحبت کنند. اینترنت ماه‌ها قطع بود. آن‌هایی که صحبت می‌کنند با اعدام روبرو می‌شوند. اما در پنجره کوتاهی که میلیون‌ها نفر می‌توانستند دیده و شنیده شوند، نشان دادند پشت سر چه کسی هستند. استرالیا با شاهزاده رضا پهلوی تعامل نداشته است. بریتانیا، آمریکا، سوئد و ایتالیا تعامل داشته‌اند. پارلمان اروپا او را در فهرست چهره‌های اپوزیسیون برای تعامل رسمی قرار داده است. استرالیا سکوت کرده است. تعامل با شاهزاده رضا پهلوی به معنای تحمیل یک رهبر بر ایران نیست. این همان کاری است که هر دموکراسی جدی انجام می‌دهد: صحبت با صدای اپوزیسیونی که مردم خود آن را برجسته کرده‌اند. جایگزین آن، تعامل فقط با رژیم، مشروعیتی به رژیم می‌بخشد که نه کسب کرده و نه ایرانیان به آن اعطا کرده‌اند.

• 1در ژانویه ۲۰۲۶، میلیون‌ها ایرانی پشت سر شاهزاده رضا پهلوی به عنوان صدای اپوزیسیون دموکراتیک گرد آمدند، روشن‌ترین بیان اراده مردمی که جهان اجازه دیدن آن را داشته است.
• 2شاهزاده رضا پهلوی به طور مداوم خواستار همه‌پرسی‌ای شده که در آن ایرانیان نظام سیاسی آینده خود را تعیین کنند. او به دنبال بازگرداندن سلطنت یا ادعای اقتدار دائمی نیست.
• 3بریتانیا، آمریکا، سوئد و ایتالیا با شاهزاده رضا پهلوی تعامل داشته‌اند. پارلمان اروپا او را در فهرست چهره‌های اپوزیسیون برای تعامل رسمی قرار داده است. استرالیا تعامل نداشته است.
• 4در نظرسنجی مستقل ۲۰۲۲ با ۱۵۸,۰۰۰ پاسخ‌دهنده در داخل ایران، پهلوی بالاترین درصد، ۳۲.۸٪، را در میان ۳۴ کاندیدای فهرست‌شده برای شورای همبستگی انتقالی کسب کرد.
• 5آنچه ایرانیان توانستند در ژانویه بگویند، با پاهای خود و صداهایشان در خیابان‌ها، باید جدی گرفته شود.
• 6امتناع از تعامل با پهلوی در حالی که کانال‌های دیپلماتیک با رژیم ادامه دارد، پیامی می‌فرستد: استرالیا ثبات با رژیم را بر آرزوهای دموکراتیک مردم ایران ترجیح می‌دهد.

در ۱۰ آوریل ۲۰۲۶، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل جمهوری اسلامی ایران را به کمیته برنامه و هماهنگی نامزد کرد. این نهادی از سازمان ملل است که برای شکل‌دهی به سیاست‌های حقوق زنان، حقوق بشر، خلع سلاح و پیشگیری از تروریسم تشکیل جلسه می‌دهد. این نامزدی در حالی صورت گرفت که ایران روزانه معترضان را اعدام می‌کرد. در حالی که اینترنت برای پنهان کردن کشتارها قطع بود. در حالی که صدها نفر که برای اعتراض بازداشت شده بودند در صف اعدام بودند. آمریکا رسماً از این اجماع فاصله گرفت و ایران را نامناسب برای خدمت خواند. تنها عضو اکوسوک بود که این کار را کرد. کانادا، فرانسه، اسپانیا، نروژ، هلند، استرالیا، بریتانیا، فنلاند، سوئیس و اتریش، همگی دموکراسی، همگی عضو اکوسوک، سکوت کردند. هنگامی که برای اظهارنظر پرسیده شد، استرالیا پاسخ نداد. کانادا گفت از ایران برای موقعیت‌های نفوذ حمایت نمی‌کند، اما هیچ اقدامی برای جلوگیری از آن انجام نداد. این شکاف بین کلمات و عمل است که ایرانیان در آن می‌میرند. استرالیا رژیم را در پارلمان محکوم می‌کند. استرالیا به قطعنامه‌های سازمان ملل درباره حقوق بشر در ایران رأی می‌دهد. و سپس استرالیا سکوت می‌کند در حالی که ایران کرسی‌ای در یک نهاد حقوق بشری می‌گیرد، زیرا شکستن اجماع در سازمان ملل ناراحت‌کننده است. آن ناراحتی قابل مقایسه با آنچه ایرانیان با آن روبرو هستند نیست. دلیل قابل قبولی برای سکوت نیست.

• 1در ۱۰ آوریل ۲۰۲۶، اکوسوک ایران را به کمیته برنامه و هماهنگی سازمان ملل نامزد کرد، که سیاست‌های حقوق بشر، حقوق زنان، خلع سلاح و مبارزه با تروریسم را شکل می‌دهد.
• 2آمریکا رسماً مخالفت کرد، تنها عضو اکوسوک که این کار را انجام داد. استرالیا، کانادا، بریتانیا، فرانسه، نروژ و دیگر دموکراسی‌ها سکوت کردند.
• 3این نامزدی در حالی صورت گرفت که ایران روزانه معترضان را اعدام می‌کرد و قطعی کامل اینترنت را حفظ می‌کرد.
• 4استرالیا به درخواست‌های رسانه‌ای برای اظهارنظر درباره موضع خود پاسخ نداد. کانادا گفت از ایران برای نفوذ در سازمان ملل حمایت نمی‌کند اما کاری برای جلوگیری از آن انجام نداد.
• 5در سال ۲۰۲۲، آمریکا رأی‌گیری‌ای را به پیش برد که ایران را از کمیسیون مقام زن سازمان ملل حذف کرد. این نیازمند اراده سیاسی بود. استرالیا آن اراده را در آوریل ۲۰۲۶ نشان نداد.
• 6سکوت در سازمان ملل بی‌طرفی نیست. اجازه است. به رژیم می‌گوید جامعه بین‌المللی رفتار آن را بدون پیامد تحمل خواهد کرد.

در ۱۲ آگوست ۲۰۲۶، استرالیا به اتحادیه اروپا و ۳۱ کشور دیگر در بیانیه‌ای مشترک در محکومیت اعدام‌های جمهوری اسلامی پیوست، که در وب‌سایت رسمی وزارت امور خارجه و تجارت استرالیا منتشر شد. این بیانیه از ایران خواست فوراً استفاده از مجازات اعدام را متوقف کند و همه بازداشت‌شدگان خودسرانه را آزاد کند. آن بیانیه تمام پاسخ استرالیا بوده است. هیچ تحریمی دنبال نشد. هیچ کاهش سطح روابط دیپلماتیکی دنبال نشد. هیچ اقدام پارلمانی دنبال نشد. در هفته‌های پس از آن، کشتار متوقف نشد. مانیتور حقوق بشر ایران ۲۳ اعدام را تنها در یک دوره چهار روزه در اواخر آگوست ۲۰۲۶ ثبت کرد، به طور متوسط یک اعدام هر چهار ساعت. استرالیا اکنون کارزار اعدام این رژیم را در پارلمان، از طریق سکوت خود در سازمان ملل و در یک بیانیه مشترک بین‌المللی محکوم کرده است. هر بار، هیچ اقدام مشخصی دنبال نشده است. یک بیانیه سیاست نیست. کلمات بدون پیامد آنچه را رژیم محاسبه می‌کند می‌تواند بدون مجازات انجام دهد تغییر نمی‌دهد.

• 1در ۱۲ آگوست ۲۰۲۶، استرالیا بیانیه مشترک ۳۲ امضاکننده‌ای را که توسط وزارت امور خارجه استرالیا منتشر شد، در محکومیت اعدام‌های ایران امضا کرد.
• 2این بیانیه خواستار پایان فوری مجازات اعدام و آزادی بازداشت‌شدگان خودسرانه شد.
• 3هیچ تحریم، اقدام دیپلماتیک یا اقدام دیگر استرالیایی پس از این بیانیه دنبال نشد.
• 4در هفته‌های پس از آن، مانیتور حقوق بشر ایران ۲۳ اعدام را در چهار روز در اواخر آگوست ۲۰۲۶ ثبت کرد، به طور متوسط یکی هر چهار ساعت.
• 5استرالیا رفتار این رژیم را حداقل سه بار جداگانه محکوم کرده بدون آنکه حتی یک پیامد مشخص به آن‌ها متصل کند.

در آگوست ۲۰۲۵، استرالیا اقدامی تاریخی انجام داد. نخست‌وزیر آلبانزی سفیر ایران را اخراج کرد، اولین اخراج یک سفیر از استرالیا از جنگ جهانی دوم. ASIO تأیید کرده بود که سپاه پاسداران حداقل دو حمله تروریستی در خاک استرالیا را هدایت کرده است: حمله آتش‌سوزی به رستوران لوییس در سیدنی و بمب‌گذاری آتش‌زا به کنیسه عدس اسرائیل در ملبورن. اما سفارت ایران در کانبرا تعطیل نشد. ایران با کاهش متقابل روابط دیپلماتیک پاسخ داد. سفارت به فعالیت خود در ظرفیت کاهش‌یافته، ارائه خدمات کنسولی، ادامه داد. در ۲۱ آوریل ۲۰۲۶، سفارت ایران مشترکان رسمی تلگرام خود را به janfada.net، یک پلتفرم عضوگیری و تأمین مالی شبه‌نظامی سپاه، هدایت کرد. این کمپین که نامش به معنای جانفدایی است، مردان و زنان از ۱۲ سال به بالا را تحت فرماندهی سپاه و بسیج عضوگیری می‌کند. استرالیا سپاه را در نوامبر ۲۰۲۵ به عنوان حامی دولتی تروریسم فهرست کرد. عضوگیری برای سپاه تا ۲۵ سال زندان تحت قانون استرالیا دارد. سفارت این کار را با این حال انجام داد. در خاک استرالیا. با استفاده از یک کانال رسمی دولتی. اقدامات نیمه‌کاره کارساز نبوده‌اند. سفارت باید تعطیل شود.

• 1استرالیا سفیر ایران را در آگوست ۲۰۲۵ اخراج کرد پس از آنکه ASIO تأیید کرد سپاه پاسداران حملات تروریستی را در خاک استرالیا هدایت کرده است، اولین اخراج از جنگ جهانی دوم.
• 2سفارت ایران در کانبرا تعطیل نشد. به فعالیت خود در ظرفیت کاهش‌یافته ادامه داده است.
• 3در ۲۱ آوریل ۲۰۲۶، سفارت مشترکان تلگرام خود را به janfada.net برای عضوگیری و تأمین مالی شبه‌نظامی سپاه هدایت کرد، در نقض قوانین تروریسم استرالیا.
• 4جانفدا به معنای جانفدایی است. این کمپینی اجرایی سپاه است که مردان و زنان از ۱۲ سال به بالا را تحت فرماندهی سپاه و بسیج عضوگیری می‌کند.
• 5سپاه در استرالیا به عنوان حامی دولتی تروریسم فهرست شده است. عضوگیری برای آن تا ۲۵ سال زندان دارد. سفارت این فعالیت را از طریق یک کانال رسمی دولتی انجام داد.
• 6فعالیت مستمر سفارت به سپاه پایگاهی برای فعالیت‌هایی می‌دهد که تحت قانون استرالیا غیرقانونی هستند. باید به طور کامل تعطیل شود، نه در ظرفیت کاهش‌یافته اداره شود.