مخالفت با کاهش تنش، حمایت از تغییر رژیم

خامنه‌ای مرده است. آمریکا و اسرائیل به سر رژیم ضربه زده‌اند. این لحظه‌ای است که ایرانیان از دسامبر برای آن جنگیده‌اند. استرالیا گام‌های درستی برداشته است: تحریم افراد مرتبط با سپاه و قرار دادن سپاه در فهرست سازمان‌های تروریستی. اما فراخواندن به خویشتنداری و دیپلماسی در این لحظه سیگنال اشتباهی می‌فرستد. این امر نشان می‌دهد که عملیات باید پیش از انحلال رژیم کند یا متوقف شود. هر موضع کاهش تنش به معنای توقف در حالی است که سپاه دست نخورده باقی می‌ماند. به معنای فعال باقی ماندن دستگاه کشتار است. به این معناست که همان فرماندهانی که دستور شلیک به غیرنظامیان را در ژانویه دادند، موقعیت‌ها و سلاح‌های خود را حفظ می‌کنند. به این معناست که معترضان زخمی همچنان در بیمارستان‌ها شکار خواهند شد. به این معناست که بازداشتی‌ها همچنان بدون محاکمه اعدام خواهند شد. مردم ایران بدون ابهام هستند: آن‌ها خواهان فروپاشی رژیم هستند، نه اصلاح. آن‌ها خواهان نابودی ساختار فرماندهی سپاه هستند، نه حفظ آن. آن‌ها خواهان تغییر رژیم هستند، نه مذاکره با بقایای نظامی که ده‌ها هزار نفر از آن‌ها را کشته است. خویشتنداری اکنون احتیاط نیست. خیانت است. استرالیا باید فراتر از بیانیه‌های فعلی برود و صریحاً از تکمیل آنچه آغاز شده حمایت کند.

خامنه‌ای دستور قتل عام‌های ژانویه را داد. نیروهای آمریکا و اسرائیل اکنون او را کشته‌اند. اما خامنه‌ای ماشین سرکوب نبود. او مجوز بود. سپاه و بسیج ماشین هستند. آن‌ها کسانی هستند که گلوله زنده به جمعیت غیرنظامی شلیک کردند. آن‌ها کسانی هستند که معترضان زخمی را در بیمارستان‌ها تعقیب و اعدام کردند. آن‌ها کسانی هستند که پزشکان را به خاطر درمان مجروحان بازداشت کردند. آن‌ها کاملاً فعال باقی مانده‌اند. گزارش‌های شاهدان عینی، گزارش‌های میدانی و اسناد فاش‌شده تأیید می‌کنند که سپاه تحت دستورات ثابتی عمل کرد که اعتراض مدنی را به عنوان درگیری نظامی طبقه‌بندی می‌کرد. این دستورات با مرگ خامنه‌ای از بین نرفتند. ساختار فرماندهی باقی مانده است. سلاح‌ها باقی مانده‌اند. فرماندهانی که دستورات تاکتیکی برای شلیک به غیرنظامیان را دادند در موقعیت‌های خود باقی مانده‌اند.

• 1سپاه با اعتراضات مدنی به عنوان عملیات نظامی برخورد کرد و همه محدودیت‌ها را بر استفاده از نیروی کشنده برداشت. این دکترین همچنان لازم‌الاجرا است.
• 2پرسنل امنیتی به طور سیستماتیک معترضان زخمی را در داخل بیمارستان‌ها شناسایی و اعدام کردند. کارکنان پزشکی به خاطر ارائه مراقبت دستگیر شدند.
• 3مقامات رژیم معترضان را 'تروریست' و 'عوامل خارجی' برچسب زدند تا پوشش قانونی برای اعدام فوری فراهم کنند. این الگو در سال‌های ۲۰۱۹، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ تکرار شده است.
• 4شورای عالی امنیت ملی ایران به همه رسانه‌ها دستور داد که فقط آمار رسمی ۳,۱۱۷ کشته را نقل کنند و فعالانه گزارش دقیق قتل عام‌ها را سرکوب کرد.
• 5اتحادیه اروپا و اوکراین سپاه را به عنوان یک سازمان تروریستی در واکنش مستقیم به سرکوب ژانویه ۲۰۲۶ تعیین کردند. موضع خویشتنداری به معنای پاداش دادن به یک سازمان تروریستی تعیین‌شده با بقا است.

دولت استرالیا گام‌های معناداری برداشته است: قرار دادن سپاه در فهرست سازمان‌های تروریستی، اعمال تحریم علیه صدها فرد مرتبط با ایران، و اعلام اینکه استرالیا در کنار مردم ایران می‌ایستد. اما پیام‌رسانی دولت همچنین بر خویشتنداری، دیپلماسی و جلوگیری از تشدید بیشتر تنش تأکید کرده است. نخست‌وزیر آلبانزی و وزیر امور خارجه وونگ هر دو کنار انتقاد از رژیم، خواستار احتیاط شده‌اند. این سیگنال دوگانه خطرناک است.

• 1فراخوانی به خویشتنداری بدون حمایت صریح از تغییر رژیم به این معناست که سپاه باید دست نخورده باقی بماند. همان فرماندهانی که ۳۶,۵۰۰ غیرنظامی را در ژانویه قتل عام کردند، موقعیت‌ها، سلاح‌ها و توانایی کشتن خود را حفظ خواهند کرد.
• 2تأکید بر دیپلماسی اکنون جامعه مدنی ایران را رها می‌کند. پزشکانی که معترضان زخمی را درمان کردند و به خاطر آن دستگیر شدند، خانواده‌هایی که فرزندانشان در خیابان تیرباران شدند، فعالانی که قتل عام‌ها را با خطر اعدام مستند کردند — همه در رحم دستگاه رژیم باقی خواهند ماند.
• 3ادبیات خویشتنداری به یک سازمان تروریستی تعیین‌شده پاداش می‌دهد. اتحادیه اروپا و اوکراین سپاه را به خاطر انجام این قتل عام‌ها به عنوان تروریست تعیین کردند. موضع احتیاطی در واقع استدلال برای بقای یک نهاد تروریستی است.
• 4پیام‌رسانی مبهم استرالیا آنچه را که ایرانیان خواهان آن هستند نادیده می‌گیرد. از خیابان‌ها تا دیاسپورا، پیام یکسان است: رژیم را منحل کنید، مکث نکنید و آن را دست نخورده باقی نگذارید.
• 5شورای حقوق بشر سازمان ملل در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ قطعنامه‌ای تصویب کرد که ماموریت هیئت تحقیق را تمدید کرد و تحقیقی را برای رسیدگی‌های حقوقی آینده آغاز کرد. خویشتنداری اکنون پاسخگویی برای جنایات علیه بشریت را تضعیف می‌کند.

آمریکا و اسرائیل آنچه را که ایرانیان خواستار آن بودند آغاز کرده‌اند. خامنه‌ای مرده است. عملیات در جریان است. سؤال این نیست که آیا عمل کنیم. سؤال این است که آیا به پایان برسانیم. فراخوانی به خویشتنداری، درخواستی برای توقف در نیمه راه است. این درخواستی برای ناتمام گذاشتن کار است. این درخواستی برای حفظ دستگاه کشتاری است که قتل عام ژانویه را انجام داد. مردم ایران از همان ابتدا واضح بوده‌اند. آن‌ها اصلاح نمی‌خواهند. مذاکره نمی‌خواهند. آتش‌بسی که رژیم را دست نخورده باقی بگذارد نمی‌خواهند. آن‌ها خواهان فروپاشی نظام هستند. آن‌ها خواهند نابودی ساختار فرماندهی سپاه هستند. آن‌ها خواهان حذف دستگاه سرکوب هستند تا بتوانند یک جامعه آزاد بسازند بدون اینکه قتل عام شوند. توقف اکنون به همه کسانی که در ژانویه کشته شدند خیانت می‌کند. به پزشکانی که به خاطر درمان زخمی‌ها دستگیر شدند خیانت می‌کند. به خانواده‌هایی که فرزندانشان را در خیابان از دست دادند خیانت می‌کند. این امر قتل عام دیگری را تضمین می‌کند زمانی که سپاه حفظ‌شده برای بازپس‌گیری کنترل حرکت می‌کند.

• 1عملیات نظامی متحدین برای انحلال زیرساخت فرماندهی و کنترل سپاه باید ادامه یابد. حملات هدفمند به مراکز فرماندهی، تأسیسات استقرار بسیج و دستگاه امنیتی برای تکمیل تغییر رژیم ضروری است.
• 2استرالیا باید صریحاً از ادامه عملیات حمایت کند، نه پیام‌هایی بفرستد که سیگنال خویشتنداری را منتقل می‌کنند. متحدین ما در حال اقدام هستند. ما باید از آن‌ها حمایت کنیم، نه تضعیفشان.
• 3هر چارچوب انتقالی باید جامعه مدنی ایران و رهبری اپوزیسیون شاهزاده رضا پهلوی را در مرکز قرار دهد. مذاکره با بقایای رژیم غیرقابل قبول است. مردمی که خواهان تغییر هستند باید آن را رهبری کنند.
• 4هدف واحد و غیرقابل مذاکره است: انحلال ماشین سرکوب تا ایرانیان بتوانند آینده خود را بدون کشته شدن برای مخالفت تعیین کنند.
• 5سوابق وجود دارد. کوزوو (۱۹۹۹) و لیبی (۲۰۱۱) نشان می‌دهند که مداخله متحدین برای متوقف کردن کشتار جمعی با عملکرد بین‌المللی سازگار است. عملیات آغاز شده است. باید تکمیل شود.

شاهزاده رضا پهلوی، رهبر اپوزیسیونی که ایرانیان پشت سر او گرد آمده‌اند، چارچوب روشنی برای نحوه حمایت جامعه بین‌المللی از مردم ایران ارائه داده است. پیام او مستقیم و بدون ابهام است. او از نمایندگان و تصمیم‌گیران در کشورهای دموکراتیک می‌خواهد که دولت‌های خود را متقاعد کنند که حمایت از مردم ایران باید تا لحظه سقوط جمهوری اسلامی ادامه یابد. او بر تمامیت ارضی ایران تأکید می‌کند. او بر تعهد کامل به اراده مردم ایران برای شکل دادن به نظام آینده کشور اصرار دارد. و او خواستار حداکثر احتیاط برای جلوگیری از آسیب به غیرنظامیان است. این صدای اپوزیسیون ایران است. این چیزی است که ایرانیان خواهان آن هستند. استرالیا باید موضع خود را با این اصول هماهنگ کند.

• 1حمایت باید تا سقوط کامل جمهوری اسلامی ادامه یابد. توقف پیش از دستیابی به تغییر رژیم، ایرانیان را به دستگاهی که آن‌ها را قتل عام کرد وا می‌گذارد.
• 2تمامیت ارضی ایران غیرقابل نقض است. عملیات متحدین باید دستگاه سرکوب رژیم را هدف قرار دهد، نه حاکمیت یا مرزهای ایران را.
• 3مردم ایران به تنهایی نظام سیاسی آینده خود را تعیین خواهند کرد. هیچ قدرت خارجی نباید نظامی را تحمیل کند. ایرانیان باید انتقال را رهبری کنند.
• 4حفاظت از غیرنظامیان باید اولویت مطلق باشد. عملیات نظامی باید با حداکثر احتیاط برای جلوگیری از آسیب به غیرنظامیان ایرانی انجام شود.
• 5شاهزاده رضا پهلوی برای جنبشی صحبت می‌کند که نام او را در خیابان‌ها فریاد می‌زد، پیش از اینکه با گلوله خاموش شود. چارچوب او منعکس‌کننده چیزی است که ایرانیان برای آن جان دادند.